Kordyliera Wulkaniczna
„Mexico, vamos!” – Kordyliera Wulkaniczna (Eje Volcánico Transversal) uznawana za granicę między Ameryką Północną a Środkową. Przecina także środkowy Meksyk jak kamienny horyzont – od Pacyfiku po Zatokę Meksykańską – łącząc w jednej przestrzeni geologię, klimat i historię osadnictwa. Wulkany nie tylko kształtowały krajobraz i warunki życia, lecz także porządkowały wyobraźnię: wyznaczały granice światów, kierunki migracji, szlaki komunikacyjne i miejsca święte. Ta część Meksyku nie jest przypadkowym zbiorem destynacji, lecz spójną opowieścią zakorzenioną w tej samej geografii.
Na wulkanicznych wysoczyznach i w zamkniętych kotlinach powstawały największe miasta Mezoameryki. Urbanizacja środkowego Meksyku rozwijała się w stałym napięciu między środowiskiem naturalnym a próbami jego podporządkowania. Miasta powstawały w miejscach wymagających ciągłej adaptacji – wobec wody, wulkanów i wysokości. Historia, geologia i codzienne życie współistnieją tu w sposób ciągły, bez wyraźnych granic między epokami. Kultura Meksyku wyrasta z długiego trwania i nawarstwiania się porządków – prekolumbijskiego, kolonialnego i nowoczesnego.
Na obszarze Kordyliery zachowały się jedne z najważniejszych stanowisk archeologicznych Mezoameryki, świadczące o długiej ciągłości osadnictwa oraz wysokim stopniu organizacji dawnych społeczeństw. Ośrodki te lokowano najczęściej na krawędziach kotlin, tarasach wulkanicznych i wyniesieniach, w miejscach łączących dostęp do żyznych gleb z kontrolą szlaków handlowych oraz przestrzeni o znaczeniu symbolicznym i religijnym.
Główną destynacją są wulkany Kordyliery Wulkanicznej. Nie tworzą one zwartego pasma górskiego, lecz system wyraźnie wyodrębnionych masywów, które od wieków dominują nad krajobrazem i porządkują przestrzeń środkowego Meksyku. Część z nich udostępniono dla turystyki górskiej i wymagającego trekkingu, prowadząc wędrowców przez strefy roślinności zmieniające się wraz z wysokością – od lasów iglastych i hal po surowe, wysokogórskie i lodowe krajobrazy.
część I – Meksyk (CDMX)
część II – Guadelupe (Villa de Guadalupe)
cześć III – Tenochtitlán
część IV – Teotihuacán
część V – Cholula
część VI – Puebla de los Angeles
część VII – Iztaccíhuatl
część VIII – La Malinche
część IX – Pico de Orizaba



